Het Ptss-protocol 2007
In 2007 besloot Defensie de manier waarop militairen met PTSS werden gekeurd radicaal te veranderen. Tot dat moment gebeurde alles op basis van de WPC-schaal. Met het PTSS-protocol zou volgens Defensie een nieuwe methodiek introduceren die “beter” zou zijn en meer zou aansluiten bij de realiteit van psychische schade. Klinkt als zuiver… toch?
Het protocol had één groot effect: veteranen kregen structureel veel lagere invaliditeitspercentages toegekend dan voorheen. Niet iets lager, maar drastisch lager. In de meeste gevallen bleef slechts 25% van het eerder vastgestelde percentage over. Je zou kunnen denken dat dit bevestigt dat de oude systematiek niet klopte. Maar is dat ook zo? Of was het vooral de bedoeling om de percentages omlaag te krijgen?
Bijna tien jaar later, in 2016, werd het PTSS-protocol onderzocht. Toen werd bevestigd dat er veel mis was. Het onderzoek toonde aan dat het rapport niet gevalideerd was: er was nooit serieus gekeken of de uitkomsten wel overeenkwamen met de werkelijke invaliditeit. Of het met andere woorden wel klopte. Bovendien waren er klachten van keuringsartsen over de lage uitkomsten.
En toch, ondanks dat, bleef Defensie veteranen beoordelen aan de hand van dit protocol. Een systeem dat niet gevalideerd was, dat structureel lagere percentages opleverde, en waarvan artsen al hadden aangegeven dat het voor hun gevoel te lage percentages gaf. Het resultaat: veteranen die recht hadden op een invaliditeitspensioen kregen minder dan voorheen.
Defensie zou Defensie niet zijn om een protocol waarvan niet vaststaat dat het klopt toch te blijven gebruiken en, als “betrouwbaar” te presenteren. Voor het publiek klinkt het dan alsof alles netjes is geregeld. In de wetenschap betekent betrouwbaar alleen dat een meting reproduceerbaar is – je krijgt steeds hetzelfde resultaat. Of dat resultaat ook klopt? Dat heet valideren. En dat is nooit gedaan.
Defensie had de keuze tussen een oud protocol dat al werd gebruikt, en een nieuw protocol waarvan niet vaststaat of de uitkomsten wel kloppen, maar dat wél duidelijk lagere invaliditeitspercentages oplevert. Dan is de keuze voor Defensie kennelijk snel gemaakt. En dat is niet zuiver.
